โปรดปฏิบัติตัวกับผม อย่างเช่นสิ่งที่ผมเป็น ไม่ใช่สิ่งที่คุณคิดว่าผมเป็น

สวัสดีครับ จั่วหัวกระทู้ขึ้นมาก็เหมือนจะดราม่าเลย ฮ่าๆ
เข้าเรื่องเลยนะครับ ปีนี้ผมก็อายุ 20 กลางๆแล้ว ล่าสุดเพิ่งได้มีโอกาสไปดูหนังเรื่อง Love Simon มา
เลยอยากจะเขียนวิจารณ์หนัง และพูดถึงตัวเองด้วยครับ เพราะผมว่าตัวเองมีความคล้ายตัวเอกของเรื่องอยู่พอสมควร
ใช่ครับผมเป็นเกย์ ซึ่งหลายคนจะมีภาพในหัวอยู่แล้วว่าเกย์เป็นอย่างไร ซึ่งสำหรับผมผมว่ามันไม่ใช่เลยครับ
โดยหนังเรื่องนี้สะท้อนหลายๆอย่าง ให้เห็นถึงความเข้าใจผิดในเรื่องนี้ ผมเลยอยากเขียนเรื่องนี้

อย่างแรกเลย เราก็เป็นผู้ชายคนหนึ่ง มีความคิดแบบผู้ชาย อยากเล่นอะไรเหมือนผู้ชาย
อย่างส่วนตัวผมเอง ถ้าพูดถึงสิ่งที่ผมสนใจก็จะมี
1. คอมพิวเตอร์
2. วิทยาศาสตร์
3. Gadget (มือถือ Smart Watch Drone ...)
4. เครื่องบิน
5. รถยนต์
6. การเงิน
ซึ่งถ้ามองแล้วผมยังไม่เห็นอะไรที่สื่อถึงความเป็นเกย์ในมุมมองเพื่อนๆหลายๆคนที่มองกันได้เลย
ผมไม่ได้ชอบ แฟชั่น มีอะไรก็แต่งๆไป เอาให้พอดูได้พอ
ผมไม่ได้สำอาง ทุกวันนี้ใช้แค่ครีมกันแดดทาหน้าอย่างเดียว
ผมไม่ได้อยากสวย ผมแค่อยากเป็นผู้ชายคนนึงเท่านั้นเอง

มีฉากนึงที่ผมค่อนข้างรู้สึกสะท้อน คือฉากที่ตัวเอกสารภาพกับเพื่อนสาวไปแล้วว่าตัวเองเป็นเกย์ และหลังจากนั้น
เพื่อนสาวก็พยายามให้ตัวเอกกรี้ดผู้ชาย และตัวเอกก็แบบดูแบบไม่เต็มใจทำเท่าไหร่ เพราะมันไม่ใช่ตัวเอง ซึ่งโดนกับผมมาก
ผมไม่เคยอยากกรี้ดผู้ชาย ชอบนะครับ แต่ไม่ได้ต้องการแสดงออกแบบนั้น

คราวนี้อยากเล่าความแตกต่างของตัวเองกับตัวเอกบ้างนะครับ
สมัยผมเรียนมัธยมปลาย ไม่ได้รู้สึกอึดอัดขนาดนั้น ก็รู้สึกว่าอยู่กับเพื่อนๆผู้ชายและทำเหมือนเป็นผู้ชายก็ไม่ได้เสียหายอะไร
จริงๆก็ทำมาถึงทุกวันนี้นะครับ เพียงแต่ปัจจุบัน รู้สึกเลยว่าเวลาได้คุยแลกเปลี่ยนความคิดกับคนที่เป็นเกย์เหมือนกัน
มันทำให้รู้สึกว่าเรามีความสุข เราได้เป็นตัวของตัวเองมากขึ้น รู้สึกว่าเราก็มีโลกเหมือนกับเพื่อนชายหญิงที่เค้าจะพูดในสิ่งที่เค้าคิดได้
ซึ่งผมได้มาเริ่มมีเพื่อนเป็นเกย์จริงๆก็อายุ 20 นิดๆแล้ว จริงๆแอบเสียดายนะครับ เพราะผมค่อนข้างปิด เพื่อนรอบตัวก็ชายจริง หญิงแท้ซะเยอะ

ซึ่งจริงๆเคยเข้าหาเพื่อนที่เป็นตุ๊ด (คนที่ออกสาว) ซึ่งผมพยายามเปิดใจนะครับ ไม่ได้รังเกียจ แต่สุดท้ายเรื่องที่คุยกันมันไปกันไม่ค่อยได้
ก็เลยชอบที่จะอยู่กับเพื่อนผู้ชายมากกว่า

จริงๆเคยคิดนะครับว่าจะสารภาพกับเพื่อนๆ หรือพ่อแม่ แต่ก็ยังทำไม่ได้ ด้วยความที่เราไม่ได้เปิดเผยเท่าไหร่ แม้จะมีคนมองว่าลุคคล้ายๆ
แต่นิสัยและคำพูดของผม หลายๆคนบอกเวลาคุยแล้ว ยังไงก็ไม่ใช่ จริงๆจะบอกว่าแอ๊บก็ได้ แต่มันชินแล้วที่สิ่งที่พูด หรือนิสัยเป็นแบบนี้
เลยคิดว่าเป็นแบบนี้ไปละดีแล้ว ซึ่งหลังๆผมก็เปิดมากขึ้นนะครับ พยายามหาเพื่อนที่เป็นเกย์เหมือนกันมาคุยด้วยบ้าง
แลกเปลี่ยนความคิดกัน ทำให้เราเห็นมุมมองของโลกที่เราเป็น ชีวิตมีความสุขมากครับ

แนะนำสำหรับเพื่อนๆคนไหนเป็นแบบผม ลองหาคนที่เป็นเกย์คุยด้วยดู (แบบเพื่อน) บางทีชีวิตคุณอาจจะมีความสุขมากขึ้น อย่างที่ผมเป็นก็ได้
แนะนำสำหรับเพื่อนๆ ชายจริง หญิงแท้ ผมอยากให้เพื่อนๆลองเปิดใจดูครับ มองเพื่อนเกย์คุณเป็นเพียงแค่คนๆนึงเหมือนคุณ อย่าพยายามเอาความคิด
ของคุณใส่ให้กับเค้ามากเกินไป อย่างเช่นที่ผมพูดด้านบน และคุณจะรู้สึกว่าเค้าจะเปิดใจกับคุณมากขึ้นอีกเยอะเลย
แนะนำสำหรับคนที่เหยียด โดยเฉพาะผู้ชาย
ผมมีเพื่อนที่เหยียดครับ เป็นเพื่อนสนิทด้วย ซึ่งเค้าไม่รู้ว่าผมเป็น ซึ่งผมไม่รู้นะว่าเพราะอะไรเขาถึงเหยียดแต่บางทีมันทำให้เราดาวน์มากๆ
แต่ผมเลือกจะมองแต่ส่วนดีของเขาครับ ทำให้สบายใจมากขึ้น ผมเคยคิดนะ ถ้าผมลองล้อเขาแบบที่เขาล้อพวกเกย์บ้าง เขาจะรู้สึกยังไง
ถ้าเขาเกิดมาในโลกที่การที่ผู้ชายมีอะไรกับผู้หญิงเป็นสิ่งที่คนปกติมองว่าผิด บางทีเขาอาจจะรู้ความรู้สึกผมก็ได้ บางทีพวกคุณน่าจะมองข้าม
สิ่งเหล่านี้ไปบ้างก็ดีนะครับ จะได้มีความสุขกับเพื่อนของคุณมากขึ้น

บางทีผมอาจจะพิมวกวนไปหน่อย ไม่ค่อยได้ตั้งกระทู้ยาวๆเท่าไหร่นัก และขอบคุณหลายๆท่านที่อ่านจนจบนะครับ

ปล1. กระทู้นี้ไม่ใช่กระทู้หาแฟนนะครับ ผมไม่ได้อยากมีแฟน
ปล2. แต่ถ้าจะเป็นเพื่อนกัน หรืออยากหาเพื่อนคุย (เน้นเพื่อน) ผมยินดีครับ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่